Kom op, Ashley. Doe de vogue.
Kijk Geoffrey, we doen de vogue.
En wat is de betekenis van deze neurotische waanzin?
Dit is voor mensen die cool willen zijn, maar geen gevoel voor ritme hebben.
Echt iets voor jou dus. Neem een houding aan.
Handen thuis, bruut.
Will, heb je niets beters te doen dan Geoffrey lastig te vallen?
Jawel, maar Carlton is er niet.
En weet je wat hij doet na schooltijd? - Etalages van peuterkleding kijken?
Carlton zit bij drie verschillende clubs. - Ik zit bij de thuiswinkel-club.
Hoe was je dag? - Prima, tot ik onze flierefluiter sprak.
Will voelt zich te goed voor een club. - Als je de hele dag maar thuiszit...
word je een heel oppervlakkig persoon.
En je komt de betere nachtclubs niet in.
Dan zal ik Lisa Bonet nooit ontmoeten.
Precies.
Waarom ga je niet op zo'n club van school?
Ik zie het niet zitten om 's avonds onder de jongens te zijn.
Goed, zoek dan maar een baantje voor na schooltijd.
Leve de clubs.
Het is nu na schooltijd. Zoek maar een club die bij je past.
Doe mij maar een golfclub, dan kan ik je buiten westen slaan.
Een meisje?
Waar komt dat vandaan?
Onze buitenschoolse activiteiten delen we met de meisjesschool.
Kom op met die meiden. Ik ga lekker buitenschools doen.
POEZIECLUB
Will, geef me de tien.
Gisteravond heb ik Glory gehuurd. Denzel was echt waanzinnig.
We moeten nodig iets aan het Zuiden doen, man.
Hoe is ie, Mr Fellows? - Noem me maar Ned.
Kan ik nog lid worden van jullie club? - Uit de kunst, man.
We kunnen wel een mannelijk gekleurd stadswezen gebruiken.
Een aantrekkelijk mannelijk gekleurd stadswezen dan.
We gaan beginnen. Wil iedereen gaan zitten?
Ik wil beginnen met het gedicht Pappie van Sylvia Plath.
pappie, jij panzerman, panzerman
vrouwen aanbidden een fascist
de laars in de nek, het brute, brute hart van een bruut als jij
Nadat ze dit schreef, pleegde ze zelfmoord.
Anders had haar pa haar wel gepakt.
Wie ben jij?
Dit is m'n vriend Will Smith. Hij wil lid worden van onze club.
Will, wat fijn dat je er bent.
Geweldig dat een man onze liefde voor poëzie met ons wil delen.
Bedankt, Christina. Laten we verder gaan met het delen van liefde.
Lees maar een gedicht voor. - Maar ik heb niets bij me.
Wat jammer nou.
Niets zo opwindend als een gedicht, voorgelezen met 'n diepe mannenstem.
Ik heb een gedicht.
Wie heeft het geschreven? - Een vriend. Hij is straatdichter.
Z'n naam is...
Raphael de la Ghetto.
Raphael de la Ghetto? Die ken ik niet. - Ik wel.
Echt waar?
Ik ben op de hoogte, broeder.
Komt hij niet uit 't zuiden van de stad? - Ja, precies. Dat is hem.
Ga je gang, man. - Gang, man. Dat rijmt, wist je dat?
Als dichteres weet ik zoiets.
Draag je gedicht maar voor, Will.
Oké, dames. Dit gedicht heet...
Tik tak klok, geschreven door Raphael de la Ghetto.
Tik tak klok
de klok tikt alleen voor jou
want de liefde die je had beloofd kwam niet al te gauw
dans op het ritme van de klok
en verder geen gezeur
want als straks het tikken stokt
sta ik bij je voor de deur
Dat was ongelofelijk. - Echt typisch de la Ghetto.
Pauze. Ik zal wat koffie brouwen.
Wat een gedicht. De la Ghetto gebruikt veel metaforen.
Dat was vroeger, hij is nu helemaal clean.
Ik wil graag meer van hem horen.
Z'n gedichten zijn zo hartstochtelijk, zo primitief, zo opwindend.
Als ik die woorden hoor, trilt m'n lichaam en smacht ik naar meer.
Leve de poëzie.
Liefde, door Raphael de la Ghetto.
Vurige liefde, door Raphael de la Ghetto.
Jongeheer William, de heer Jazz wenst u te spreken.
Ik heb een te gekke band van Icecube. - Geen tijd, J. M'n gedicht moet af.
Je gedicht?
Ga je daarna koekjes bakken? Een zoom in je jurk leggen?
Dimmen. Ik doe dit om een griet te versieren.
Luister eens. Ik moet nog een laatste regel hebben.
m'n liefde voor jou is als een stroom
als een briesje op een zomerdag
een blik van jou is me meer waard dan goud
laten we gaan barbecuen en rollebollen
Waar slaat dat nou op? - Het werkt altijd.
Ik hoorde dat iemand hier van poëzie houdt. Moet je horen.
rozen zijn rood, viooltjes zijn blauw
dichters zijn mietjes, geldt dat ook voor jou?
Erg leuk. Ik heb er ook een voor jou: -
rozen zijn rood, viooltjes zijn blauw
Jazz en ik zijn zwart, maar wat ben jij nou?
Ik juich uw nieuwe hobby toe. Ik heb een hartstocht voor poëzie.
Ik won de hoofdprijs van het poëzie- festival van Devonshire in 1963.
U had erbij moeten zijn.
De menigte verhief zich en schreeuwde om een toegift.
Heel interessant, maar... - kanonnen rechts, kanonnen links
en kanonnen in het midden vuurden bulderend een salvo af
Heb jij ook een laatste regel nodig?
En, hoe ging het op school?
Ik ben lid van de poëzieclub. - Prima, dat was ik vroeger ook.
Hoe heet ze?
Ik rammel. Hoe laat eten jullie hier? - Wij eten hier later. Jij eet hier nooit.
Jij eet hier wel vaker, zo te zien.
Waar is je oom? - Hij gooit net Jazz het huis uit.
Hier zijn die dichtbundels. Ik heb er nog les uit gegeven.
Als je iets wilt weten, zeg je het maar. - Ik heb wel een vraagje.
Jongens lezen poëzie voor de meiden, maar waarom houden meiden ervan?
Meisjes denken met hun hoofd.
Christina. Dit is m'n tante, en dit is m'n nichtje Ashley.
Dag, Christina.
Als jullie ons willen excuseren. - Ik ken ook een gedicht, Will: -
Will en Christina zitten in een boom
Wegwezen.
Ze lijken me erg aardig. - Ach, ze bedoelen het goed...
maar ik voel me alleen op m'n gemak met m'n vrienden, de dode dichters.
Ga zitten.
Ik moet maar aan dat gedicht denken. - Ja, de la Ghetto kan er wat van.
Ken je Raphael echt?
Ja, we zijn dikke maatjes.
Zeg eens, wat is het voor iemand? - Hij is een beetje een rare.
Hij heeft zich niet verkleed sinds z'n vriendin hem verliet.
Hij heeft nog altijd dezelfde dashiki aan.
Wat een droevig verhaal.
Als ik eraan denk, vraag ik me af of een vrouw wel om een man kan geven.
Nu je hem zo goed kent, wil ik je iets vragen.
Vraag maar. - Komt hij op onze poëzie-avond?
Eens per maand laten we leden voorlezen uit eigen werk.
Maar het leek me leuk om deze maand een echte dichter uit te nodigen.
Maar Raphael komt eigenlijk nooit buiten de deur.
Die dashiki stinkt een uur in de wind.
Kun je het hem niet vragen? Ik zou je zo dankbaar zijn.
Oké, maar hij wil vast niet. - Probeer het nou.
Het zou zoveel voor me betekenen.
Hij zal er zijn.
Goed dat je er bent, Jazz. - Wat is er? Je klonk wanhopig.
Ik zit in de nesten. Ik heb een bekende dichter nodig.
Ik ben populair. Ik ken geen dichters.
Iemand die de dichter kan uithangen. - Ik ben om zes uur thuis, Geoffrey.
Is dat je oom? Ik ben die glijvluchten zat.
Moet je niet naar school? - Ja, zo.
We verheugen ons op je poëzie-avond. - Hoe weet je dat?
Mr Fellows heeft gebeld. Hij belt alle ouders op.
Jullie komen toch niet? - Ik ben gek op poëzie.
We moeten begrip tonen, Vivian.
Will zit achter Christina aan. Als wij opdagen, verstijft hij van de zenuwen.
Je hebt gelijk.
Succes vanavond, Will.
Bedankt voor je begrip, oom Phil. - Ik had gewoon geen zin om te gaan.
Is hij weg?
Hoorde je dat? Dit loopt uit de hand.
Ik moet vanavond een dichter hebben. - Wat moet hij doen?
Hij moet wat gedichten voorlezen met een pruik op en een dashiki aan.
Moet hij kunnen lezen?
Ja, Jazz.
Dat kost je extra, maar ik ken een straatjuwelier die zoiets wel kan.
Het kost je zestig dollar. Handje contantje. Vooruit.
Ben je maf? Ik heb maar twintig dollar. - Ook goed.
Hier, nog tien dollar. Ritsel een Rolex.
Ik kan bijna niet geloven dat Raphael de la Ghetto vanavond komt.
Ja, leuk om hem weer eens te zien.
Is Raphael er al? - Nee, hij zal wel wat later komen.
Hij houdt van een opgefokt publiek. - Mooi, dan kan ik nog wat voordragen.
Dit is onze avond, Will.
Ik ben zo opgewonden dat we Raphael de la Ghetto hier hebben.
Ik voel een sterke band met je.
Hoe kan ik je ooit bedanken?
Je hoeft me niet te bedanken. - Maar ik wil het.
Aan het einde van de avond.
Will krijgt een beloning.
Wat doen jullie hier? - Het is donker, jongeheer.
Het leek me veiliger om de jongedames te escorteren.
Zijn er ook vrouwen van mijn leeftijd?
Wat doen jullie hier? - Heel Melrose heeft het hierover.
Niet te geloven dat zo'n schooltje Raphael de la Ghetto kan uitnodigen.
Waarom heb je me niets verteld? Je weet hoe ik van literatuur hou.
Ik heb je nooit zien lezen.
Ja hoor. Ik pluk m'n horoscoop zeker uit de lucht?
Waar is de dichter? - In een hotel met tralies.
Hij is gesnapt met een stapel imitatie-Rolexen.
Ik kan niet weg hier. Ik word straks bedankt.
Ode aan Judy.
de kruiswoordpuzzel uit de Times ligt leeg op de hardhouten vloer
de pagina Samenleving ligt open m'n koffie is koud
je hebt nu een relatie met een vooraanstaand beleggingsexpert
hoezo vooraanstaand? dat zou ik weleens willen weten
Laten we gaan. Hier wordt het publiek agressief van.
Voordracht gedichten
Het publiek wordt ongedurig. Waar blijft die meneer de la Ghetto?
Ik zit in de nesten, Geoffrey. Wat moet ik nou?
Wat scheelt eraan? - Raphael de la Ghetto bestaat niet.
Ik heb hem verzonnen om Christina te paaien.
Jazz had nog iemand geregeld, maar die kan niet komen.
Door onvoorziene omstandigheden.
Ik ben radeloos.
Als Christina hierachter komt, kijkt ze me vast nooit meer aan.
U hebt even moeten wachten, maar nu is het dan zover.
Hier is de man die deze avond mogelijk maakte: Will Smith.
Dames en heren, Raphael de la Ghetto.
luister naar het ritme van de straat
luister naar het gedreun
stop je oren dicht verberg je gezicht
er is iets aan de hand
luister naar het ritme van de straat
luister naar de ellende
luister of ik vermoord je
Heavy, man. Laat nog eens wat horen.
kanonnen rechts, kanonnen links
en kanonnen in het midden vuurden bulderend een salvo af
Hilary, dat is toch jullie butler? - Ja, hij ziet er goed uit zo.
Stilte, ondankbare kinderen. Als jullie kunnen luisteren, kom ik terug.
Dat was jullie butler. - Ik kan het uitleggen.
Je kent de la Ghetto helemaal niet. Er was helemaal niets van waar.
Je bent een leugenaar. - Will is geen leugenaar.
Wie ben jij dan wel? - Ik ben Raphael de la Ghetto.
En je kapsel dan, en je dashiki? - M'n therapeut hielp me ervan af.
Ik weet niet meer wie ik kan geloven.
Hoe weet ik of jij de la Ghetto bent? - Luister.
m'n liefde voor jou is als een stroom
als een briesje op een zomerdag
een blik van jou is me meer waard dan goud
laten we gaan barbecuen en rollebollen
Raphael...
ga alsjeblieft door.
Werkt altijd.
kanonnen links, kanonnen rechts
Dat had ik graag willen zien.
En Jazz pikte Christina in? - Ja, maar dat geeft niks.
Er zit nog zat inkt in m'n dichterspen.
Toch heb je talent, Will. - Kom nou, ik deed maar wat.
Maar je gedicht kreeg een ovatie. - En het leverde me een afspraakje op.
Jazz had geluk met je andere gedicht. - En ik met dat uit je prullenbak.
Wil je nog een gedicht voorlezen, ma?
Goed. Dit is een gedicht waar je vader en ik gek op zijn.
Het is geschreven door Amiri Baraka: Drie typen geschiedenis en cultuur.
ik denk aan de tijd dat ik kalm zal zijn
als vlammen en hartstochten doven
en ogen, handen en geest zachter kunnen worden
en de muziek zal zachter zijn
en de lucht verzwaren
Als je meer wilt weten over poëzie, kun je dat lezen.
Geintje. Tot kijk, allemaal.